Een bezoek aan de Blauwe Moskee

Je hebt niet veel nodig, maar wat je wel nodig hebt is specifiek. Hier is de korte lijst:

Een hoofddoek (vrouwen) - de moskee verstrekt ze bij de ingang, maar ze zijn dun, gemeenschappelijk en niet altijd schoon. Je eigen hoofddoek meenemen is comfortabeler en hygiënischer. Elke sjaal die groot genoeg is om je haar te bedekken en over je schouders te draperen is goed genoeg. Je kunt lichtgewicht katoenen sjaals kopen voor een paar lira bij verkopers overal in Sultanahmet.

Kleding die je schouders en knieën bedekt (iedereen) - hier valt niet over te onderhandelen. Geen korte broeken boven de knie, geen mouwloze topjes, geen laag uitgesneden halslijnen. Als je in de zomer komt en niet de hele dag in een lange broek wilt lopen, neem dan een lichte omslagdoek of sarong mee in je tas. Meer details op de dress code pagina.

Sokken - je trekt je schoenen uit voordat je binnenkomt en je loopt op tapijt op je sokken (of blote voeten). In de zomer kan het tapijt warm zijn, in de winter koud. Schone, comfortabele sokken zijn het overwegen waard.

Een plastic tas - de moskee verstrekt tassen voor je schoenen, maar zelf een tas meenemen maakt het makkelijker. Een eenvoudige supermarkttas werkt prima. Je draagt je schoenen mee de moskee in.

Een fles water - de wachtrij voor de beveiliging kan in het hoogseizoen 30 tot 60 minuten duren zonder schaduw. Gehydrateerd blijven is belangrijk, vooral in juli en augustus. Je moet je water opdrinken voordat je naar binnen gaat - binnen mag je niets eten of drinken.

Je telefoon of camera - fotograferen is toegestaan in de Blauwe Moskee. Geen flits, geen statieven, geen selfie sticks, maar fotograferen met je telefoon of camera is absoluut toegestaan. Sommige van de beste interieurfoto's in Istanbul komen uit dit gebouw.

De Blauwe Moskee ligt in het hart van de wijk Sultanahmet, aan de zuidkant van het Sultanahmetplein. Het ligt recht tegenover de Hagia Sophia - je kunt de twee gebouwen tegenover elkaar zien aan de overkant van het park.

Met de tram: Neem de T1 lijn naar halte Sultanahmet. Loop zuidwaarts door het park in de richting van de zes minaretten - je ziet ze meteen. Het is ongeveer 3 minuten lopen van de tramhalte naar de bezoekersingang. Dit is de gemakkelijkste en goedkoopste optie.

Te voet vanaf Sirkeci of Eminönü: Als je vanaf de Galatabrug komt, is het 15 tot 20 minuten lopen bergopwaarts door de oude stad. Volg de tramsporen langs Divan Yolu en je komt aan op het Sultanahmetplein.

Met de taxi: Vraag naar "Sultanahmet Camii" (Sultan Ahmed Moskee). Het verkeer in de oude stad is druk, dus afhankelijk van waar je vandaan komt, kan de tram sneller zijn. Er is geen speciale parkeerplaats - als je met de auto bent, zoek dan naar de openbare parkeerplaatsen op Küçük Ayasofya Caddesi ten zuiden van de moskee.

Kijk voor een gedetailleerde routebeschrijving vanaf elke plek in Istanbul op de pagina Locatie en routebeschrijving.

De bezoekersingang van de Blauwe Moskee bevindt zich aan de zuidkant van het gebouw - niet de hoofdingang aan het Sultanahmetplein (die is gereserveerd voor gelovigen). Zoek naar de borden met "Toeristen" of "Bezoekers" en volg de rij. Als je van de Hagia Sophia komt, loop dan langs de linkerkant van de moskee in de richting van de Arasta Bazaar. Je gids weet de weg als je een rondleiding hebt geboekt.

Iedereen gaat door een verplichte veiligheidscontrole voordat ze naar binnen gaan. Dit omvat een tassencontrole en een metaaldetector, net als op een vliegveld. Het gaat snel als je eenmaal vooraan staat, maar de tijd gaat zitten in de rij om er te komen.

Verwacht een wachttijd van 15 tot 30 minuten in het laagseizoen (november-maart) en 30 tot 60 minuten in het hoogseizoen (juni-augustus), vooral tussen 10:00 en 15:00 uur. Er is geen skip-the-line optie - iedereen staat in dezelfde rij, inclusief rondleidingen. De meest effectieve manier om de wachttijd te verkorten is om 08:30 uur aan te komen, wanneer de moskee voor het eerst opengaat voor bezoekers.

De Blauwe Moskee is een actieve gebedsplaats en de kledingvoorschriften worden streng gehandhaafd. Als je niet aan de eisen voldoet, mag je niet naar binnen.

Vrouwen: Bedek je haar, schouders en knieën. Een hoofddoek moet al je haar bedekken - er losjes overheen wikkelen is niet toegestaan. Broeken, een lange rok of een jurk onder de knie zijn allemaal geschikt. Schouders moeten volledig bedekt zijn, niet alleen gedrapeerd.

Mannen: Bedek je schouders en knieën. Geen mouwloze shirts, geen shorts boven de knie. Lange broeken en een T-shirt zijn prima.

Iedereen: Doe je schoenen uit voordat je naar binnen gaat. Je zult ze meenemen in een tas.

Als je ongekleed aankomt, zijn er gratis bedekkingen (hoofddoeken en omslagdoeken) verkrijgbaar bij de ingang. Ze werken, maar voor comfort en hygiëne is het aan te raden om je eigen hoofddoek mee te nemen. Kijk voor de volledige beschrijving op de dresscodepagina.

Niets bereidt je voor op het interieur. Je stapt door een zwaar gordijn, het lawaai van de wachtrij verdwijnt achter je en plotseling sta je in een van de grootste afgesloten ruimtes waar je ooit bent geweest - 64 meter lang, 72 meter breed en 43 meter tot de top van de centrale koepel. De lucht is koel. Het licht is blauw.

Dat blauw komt van de 21.043 İznik tegels die de muren en galerijen bedekken. Het zijn handgeschilderde keramische tegels geproduceerd in de werkplaatsen van İznik (het oude Nicea) in meer dan 50 verschillende patronen - tulpen, anjers, rozen en geometrische vormen in kobaltblauw, turquoise en wit. Deze tegels geven de moskee zijn beroemde naam, en ze behoorden tot de laatste grote werken van de keramische traditie van İznik voordat de workshops in verval raakten en uiteindelijk verdwenen.

Kijk omhoog. De centrale koepel - 23,5 meter in diameter - wordt ondersteund door vier massieve pilaren die de Turken "olifantenpoten" noemen. De koepel wordt omringd door een waterval van halve koepels die het gewicht naar beneden en naar buiten kanaliseren, waardoor een interieur ontstaat dat onmogelijk open aanvoelt voor een gebouw van deze leeftijd. De koepel is versierd met kalligrafische inscripties en geschilderde bloemmotieven.

Het andere kenmerk zijn de ramen. Er zijn er ongeveer 260, veel voorzien van glas-in-lood, en ze vullen het interieur met een veranderend, gekleurd licht dat de hele dag door verandert. De originele ramen waren van Venetiaans glas - de meeste zijn in de loop der eeuwen vervangen, maar het effect blijft buitengewoon. s Ochtends, als de zon door de oostelijke ramen schijnt, straalt het interieur.

Aan het einde van de gebedsruimte zie je de mihrab - een gebeeldhouwde marmeren nis die de richting van Mekka aangeeft. Ernaast staat de minbar, de hoge, smalle trap vanwaar de imam de vrijdagpreek houdt. Beide zijn versierd met ingewikkeld gebeeldhouwd steenwerk en bladgoud. Boven de mihrab zie je enkele van de mooiste tegeltableaus van het hele gebouw.

Aan het plafond hangen enorme ronde kroonluchters, nu geëlektrificeerd maar oorspronkelijk met honderden olielampen. In de Ottomaanse periode werden er struisvogeleieren tussen de lampen gehangen - men geloofde dat ze spinnen afwierpen en ervoor zorgden dat er zich geen webben op het glas vormden. Je kunt vandaag de dag nog steeds een aantal replica's zien.

Ga voor een diepere blik op het ontwerp en de constructie naar de architectuurpagina en de İznik tegels pagina.

Als bezoeker heb je toegang tot het achterste gedeelte van de gebedshal - een groot afgezet gebied aan de achterkant van de moskee, afgescheiden van het gebedsgedeelte door een lage barrière. Hier worden alle toeristen naartoe geleid. Je kunt niet naar de mihrab of minbar lopen, maar het uitzicht vanaf het bezoekersgedeelte is spectaculair en je kunt vanaf daar alles goed zien.

De belangrijkste gebedsruimte in de voorste helft van de moskee is gereserveerd voor gelovigen. Als je moslim bent en wilt bidden, kun je dit gebied betreden via de hoofdingang aan de noordkant.

De bovenste galerijen zijn niet toegankelijk voor het publiek. Je kunt de betegelde galerijen van beneden zien, maar er is geen toegang voor bezoekers tot de bovenste verdieping.

De binnenplaats is open voor alle bezoekers en het is de moeite waard om er een paar minuten door te brengen. Het is ongeveer even groot als de gebedshal, omringd door een gewelfde zuilengalerij met 26 zuilen en met in het midden een zeshoekige wasfontein. De binnenplaats biedt een van de beste uitzichten op de koepel en minaretten vanaf de begane grond.

Fotograferen in de Blauwe Moskee is toegestaan - en wordt aangemoedigd. Het interieur is niet voor niets een van de meest gefotografeerde ruimtes in Istanbul. Een paar regels:

Geen flits. Flitsen is niet toegestaan. De tegels zijn eeuwenoud en het licht stoort de aanbidders. De camera van je telefoon kan het binnenlicht ook zonder flits goed aan.

Geen statieven of selfiesticks. Alleen handcamera's en telefoons.

Fotografeer geen bidders. Richt je camera niet op iemand die aan het bidden is. Dit is een kwestie van basaal respect. De architectuur en het tegelwerk zijn je onderwerpen - er is meer dan genoeg om je fotorolletje mee te vullen.

Beste tijd voor foto's: Ochtendlicht is het beste. Tussen 09:00 en 11:00 uur komt de zon door de oostelijke glas-in-loodramen en baadt het interieur in gekleurd licht. Laat in de middag geeft een warmere, amberkleurige tint. Het middaglicht is het vlakst en het minst interessant voor fotografie.

De Blauwe Moskee is geen museum. Het is een actieve moskee waar vijf keer per dag duizenden mensen bidden. Bezoekers zijn welkom, maar er wordt respectvol gedrag verwacht.

Praat zachtjes. Spreek zachtjes of fluister. De akoestiek binnen is buitengewoon - zelfs een normale stem klinkt door de hele gebedsruimte. Als je een rondleiding krijgt, zal je gids zachtjes praten en dat zou jij ook moeten doen.

Loop niet voor iemand die aan het bidden is. Als je iemand op de grond ziet bidden, loop dan achter hem of haar en niet tussen hem of haar en de mihrab (de richting waar hij of zij naar kijkt).

Ga niet zitten met je voeten in de richting van de mihrab. Als je op het tapijt gaat zitten - wat je gerust mag doen - plooi dan je benen opzij of ga in kleermakerszit zitten. Het wijzen van je voetzolen in de richting van het gebed wordt als respectloos beschouwd.

Eet, drink en kauw geen kauwgom binnen.

Leg je telefoon het zwijgen op. Een beltoon die door de koepel galmt tijdens het gebed zal je een hoop onvriendelijke blikken opleveren.

Houd toezicht op kinderen. Kinderen zijn welkom, maar rennen, schreeuwen en spelen zijn niet gepast in de moskee. Houd ze dichtbij en betrokken.

De Blauwe Moskee is gesloten voor bezoekers tijdens elk van de vijf dagelijkse gebeden. Elke sluiting duurt ongeveer 30 minuten. De gebedstijden verschuiven elke dag een beetje op basis van de stand van de zon - controleer het huidige schema op onze pagina met gebedstijden voordat je gaat.

De meest storende sluiting voor bezoekers is het middaggebed (Dhuhr), dat meestal tussen 12:30 en 13:30 uur valt. Als je net voor de middag aankomt, kun je 45 minuten buiten moeten wachten. De eenvoudigste strategie is om 's ochtends (08:30-11:00) of halverwege de middag (na 14:00) aan te komen.

Op vrijdag is het anders. De moskee is de hele ochtend gesloten voor toeristen voor het wekelijkse samenkomstgebed (Jumu'ah) en gaat pas rond 13:30 weer open voor bezoekers. Als vrijdag je enige optie is, plan dan een middagbezoek.

Voor het volledige schema, seizoensgebonden variaties en de beste tijden om drukte te vermijden, zie de openingstijden pagina.

De meeste bezoekers brengen 30 tot 45 minuten door in de moskee zelf. Dat is genoeg tijd om de koepel, de tegels, de mihrab, de kroonluchters en de algehele sfeer in je op te nemen. Voeg nog eens 10 tot 15 minuten toe voor de binnenplaats.

Als je een rondleiding krijgt, besteedt je gids ongeveer 60 minuten aan zowel het interieur als de binnenplaats, met tijd voor vragen en foto's.

Wanneer je je ochtend plant, budgetteer dan 60 tot 90 minuten in totaal tijdens het hoogseizoen - dat is inclusief de wachtrij voor de beveiliging, het bezoek zelf en tijd op de binnenplaats. In het laagseizoen of 's ochtends vroeg is 45 minuten meestal genoeg.

De Blauwe Moskee is grotendeels toegankelijk voor bezoekers met beperkte mobiliteit. Rolstoelhellingen zijn beschikbaar bij de zuidelijke en westelijke binnenplaatsingangen. De gebedsruimte binnen is vlak en ruim en er zijn geen treden als je eenmaal binnen bent.

Bezoekers die gebruik maken van een rolstoel kunnen worden toegelaten via de hoofdingang (normaal gereserveerd voor gelovigen), die de meest directe, vlakke toegang tot de gebedsruimte biedt. Vraag het aan het personeel bij de bezoekersingang - zij zijn over het algemeen behulpzaam.

De binnenplaats heeft geplaveide oppervlakken die hier en daar oneffen kunnen zijn. De omliggende straten in Sultanahmet zijn ook geplaveid en heuvelachtig, dus plan je route dienovereenkomstig.

Er zijn geen liften in de moskee. De bovenste galerijen zijn alleen toegankelijk via trappen en zijn sowieso niet toegankelijk voor het publiek.

De Blauwe Moskee ligt in het centrum van de historische wijk Sultanahmet in Istanbul. Elke belangrijke bezienswaardigheid in de oude stad ligt op loopafstand.

Hagia Sophia - direct tegenover het Sultanahmetplein, 2 minuten lopen. Als je beide bezoekt, begin dan met de Blauwe Moskee (die is gratis en gaat vroeg open) en loop daarna naar Hagia Sophia. Toegang tot Hagia Sophia kost €25 per persoon. Een combinatietour omvat beide en is inclusief skip-the-line-toegang.

Basilica Cisterne - 5 minuten lopen ten noorden van de moskee, op Yerebatan Caddesi. Dit ondergrondse Byzantijnse waterreservoir is een van de meest sfeervolle plekken van Istanbul. De toegangsprijs is ongeveer €30 per persoon.

Topkapı Paleis - een wandeling van 10 minuten door het Gülhane Park. Het paleis van de Ottomaanse sultans voor bijna 400 jaar, nu een museum met keizerlijke collecties zoals de Topkapı Dolk en de Diamant van de Lepelaar.

Het Hippodroom - direct grenzend aan de Blauwe Moskee aan de westkant. Dit was het stadion voor wagenrennen van het Byzantijnse Constantinopel en er staan nog steeds drie oude monumenten langs de centrale ruggengraat: de Egyptische Obelisk (3500 jaar oud), de Slangenzuil (van de Tempel van Apollo in Delphi) en de Ommuurde Obelisk.

De Arasta Bazaar - verscholen achter de Blauwe Moskee in het zuiden. Een rustiger, minder overweldigend alternatief voor de Grote Bazaar, met tapijtwinkels, keramiekwinkels en kleine cafés. Het werd oorspronkelijk gebouwd als onderdeel van de külliye (complex) van de Blauwe Moskee om huurinkomsten te genereren voor het onderhoud van de moskee.

Een praktische routebeschrijving voor één dag: Blauwe Moskee in de ochtend → Hagia Sophia → Basiliek Cisterne → lunch in Sultanahmet → Topkapı Paleis in de middag. Zie voor meer onze gids voor de omgeving van Sultanahmet.

Aankomst rond het middaguur. Je treft dan tegelijkertijd de sluiting van het middaggebed en het hoogtepunt van de toeristische drukte. Kom om 08:30 uur of na 14:00 uur.

Een korte broek dragen en verwachten binnen te komen. Dat zul je niet. De dresscode wordt zonder uitzondering gehandhaafd. Neem een omslagdoek mee of kleed je om voordat je aankomt.

Verwar de bezoekersingang met de hoofdingang. De hoofdingang aan de noordkant (met uitzicht op het Sultanahmetplein) is alleen voor gelovigen. De toeristische ingang is aan de zuidkant. Als je in de verkeerde rij terechtkomt, word je omgeleid en verlies je tijd.

Gebedstijden niet controleren. Aankomen tijdens het gebed betekent 30 minuten buiten staan. Een snelle controle van de pagina met gebedstijden voordat je je hotel verlaat, bespaart je dit volledig.

Bezoek op vrijdagochtend. De moskee is op vrijdag tot ongeveer 13:30 uur gesloten voor toeristen. Elke week komen bezoekers op vrijdagochtend en vinden de deuren gesloten.

Er doorheen haasten. De rij voor de beveiliging is het moeilijkste gedeelte. Doe het rustig aan als je eenmaal binnen bent. Ga een paar minuten op het tapijt zitten. Kijk omhoog. Laat je ogen wennen aan het licht. De Blauwe Moskee beloont geduld meer dan snelheid.